kultura organizacyjna szkoły
– to wzorzec podstawowych założeń – idei, wartości, postaw, znaczeń, symboli, rytuałów i zachowań - wymyślonych, rozwiniętych lub odkrytych przez daną grupę/społeczność szkolną, w trakcie uczenia się - wspólnego tworzenia organizacji/placówki. Podstawą do jego powstawania są zarówno potrzeby/zadania wynikające z konieczności adaptacji do warunków zewnętrznych, jak i potrzeby związane z wewnętrzną integracją szkoły.
Mówimy o kulturze szkoły, gdy tworzone przez nią wzorce są względnie trwałe, na tyle sprawdzone w działaniu, że można je uznać za odpowiednie i przekazywać nowym członkom społeczności jako właściwy sposób postrzegania, myślenia i odczuwania w przypadku różnych sytuacji i zadań napotykanych w obszarze działania szkoły. Kultura szkoły ciągle ewoluuje, opierając się na dynamicznej wymianie między wiedzą teoretyczną i praktyczną, między tym co idealne (misja szkoły) i osiągalne (taktyka jej realizacji). Oferuje członkom swojej społeczności wspólny system znaczeń (wspólny język, zasady władzy, kryteria nagradzania i karania itp.), który buduje jej wewnętrzną integrację i jednocześnie odróżnia od innych placówek.
Ciekawą propozycją systematyzującą szczeble kultury organizacji i ich wzajemne związki jest model kultury Edgara Scheina. Wskazuje trzy poziomy kultury organizacji: założenia, normy i wartości oraz artefakty. Założenia odnoszą się do 5 obszarów: związków organizacji/szkoły z otoczeniem, ludzkiej aktywności, pojmowania prawdy, natury człowieka oraz stosunków międzyludzkich. Z nich wynikają normy i wartości deklarowane i przestrzegane w organizacji/szkole. Ich reprezentacją są konkretne artefakty: językowe (język, mity, legendy), behawioralne (ceremonie, rytuały), fizyczne (sztuka, technologia, przedmioty materialne)
Opracowała Monika Maciejewska
Adrjan, B. (2011). Kultura szkoły. W poszukiwaniu nieuchwytnego. Kraków, Wyd. Impuls
Fazlagić, J.A. (2007). Zarządzanie wiedzą w szkole. Warszawa, Wyd. CODN
Tuohy, D. (2002). Dusza szkoły. Warszawa, Wyd. Naukowe PWN
