Animacja

[łac. anima ‘dusza’, animo ‘powołać do życia, ożywić’] ogólnie rozumiana jest jako inicjowanie i pobudzanie szeroko pojętych działań. W praktyce społecznej wiążemy animację  z zachęcaniem i tworzeniem bodźców, które skłaniają osobę lub grupę do podejmowania różnorodnych form aktywności.

Termin ‘animacja’ najczęściej występuje z dopełniającym go przymiotnikiem, wskazującym na specyfikę podejmowanych działań animacyjnych i związanych z nimi skutków. Biorąc pod uwagę działania animacyjne w szkole najczęściej odnosimy się do: animacji społeczno- kulturalnej, związanej  p.w. z działalnością instytucji kulturalnych; animacji społeczno-wychowawczej, skupionej na stosowaniu metod wychowania motywujących uczniów/wychowanków do podejmowania własnych inicjatyw i aktywności, uruchamianych wokół wartości promowanych w misji szkoły, oraz przyjmowania odpowiedzialności za te działania;  animacji współpracy środowiskowej, polegającej na mobilizowaniu wszystkich „aktorów” społeczności lokalnej  (szkoły – rodziców- środowiska lokalnego), do wzajemnej współpracy i tworzenia wspólnoty (podejmowanie takiej animacji określane jest również jako „partnerstwo lokalne”).

Animacja jako metoda wychowania, stosowana w pracy z wychowankiem/wychowankami,  jest oparta na motywowaniu do podjęcia decyzji o realizacji danych zadań, czy urzeczywistniania określonych wartości.

Kluczową osobą w tego typu działaniach jest animator, który pełni funkcję „katalizatora zmiany”  i odpowiada za pobudzenie oraz monitorowanie rozpoczętych procesów. Podejmowane są próby charakteryzowania tej roli, w których najczęściej podkreśla się takie cechy, jak: twórczość, fantazja, elastyczność umysłowa i operatywna, umiejętność tworzenia odpowiedniego klimatu do komunikacji, znajomość procesów grupowych i zdolności do korzystania z ich dynamiki. Zbiorowym „animatorem” w środowisku lokalnym  może być również szkoła wychodząca z inicjatywami do lokalnej społeczności.

Opracowała Monika Maciejewska

Jedlewska, B. (2003). Animacja jako strategia budowania partnerskiego modelu edukacji kulturowej w społecznościach lokalnych. W: M. Mendel (red.) Animacja współpracy środowiskowej. Toruń, Wyd. Adam Marszałek

Klimczak-Ziółek, J. (2007). Animacja społeczna w teorii i praktyce. Wybrane zagadnienia. W: S. Pawlas-Czyż (red.) Praca socjalna wobec współczesnych problemów społecznych. Toruń Wyd. Edukacyjne „Akapit”