model Philipsa

koncepcja ewaluacji  opracowana w 1994 roku przez Jacka Philipsa. Model ten, występujący  w literaturze fachowej pod akronimem ROI (Return on Investment), dostarcza technik, narzędzi oraz procedur do pomiaru stopnia  zwrotu zainwestowanych funduszy w realizowane programy i projekty, Ma on zastosowanie w organizacjach oraz instytucjach, które szacują  stopnień opłacalności wydatków na programy szkoleniowe pracowników.

Ewaluacja w ramach modelu Philipsa odbywa się na pięciu poziomach:

• Reakcji uczestników szkoleń na treści programu oraz metody ich realizacji.
• Efektów szkolenia/ uczenia się. Ewaluacja ma ustalić jakie zmiany w zakresie wiedzy, umiejętności oraz postaw nastąpiły w wyniku realizacji programu.
• Wykorzystywania zdobytej wiedzy i umiejętności w pracy zawodowej.
• Korzyści finansowych jakie przynosi zastosowanie wiedzy i umiejętności w praktyce.
• Zwrotu inwestycji. Na tym etapie ewaluacja ma ustalić czy efekty finansowe (zyski uzyskane dzięki wykorzystaniu nowej wiedzy i umiejętności) są wyższe od kosztów programu szkoleniowego.

Badania ewaluacyjne  w ramach modelu Philipsa wymagają odwołują się do całej palety rozwiązań metodologicznych oraz  wymagają starannego doboru metod zbierania oraz analizy danych jakościowych i ilościowych.

Opracowanie: Henryk Mizerek   

Źródło:

Phillips, J. J. (1996). Measuring ROI: The Fifth Level of Evaluation. Technical & Skills Training, (April), 10–13.