ewaluacja zewnętrzna

rodzaj ewaluacji prowadzonej przez osoby lub zespoły, które nie są częścią struktury organizacji lub instytucji, w której jest ona prowadzona.  W edukacji zwykle  jest to nadzór pedagogiczny, lokalne władze oświatowe itp. Celem ewaluacji zewnętrznej jest badanie pracy szkół i placówek (zob. ewaluacja instytucji) oraz sporządzanie raportów z tego badania.

Fakt, że w ewaluacji prowadzonej przez te podmioty pojawiają się w różnych kombinacjach wątki audytu i wspomagania oraz doradztwa i informacji zwrotnej wywołuje  ambiwalentne odczucia zarówno u prowadzących ewaluację jak i u odbiorców raportów. Dlatego, w wielu krajach, do prowadzenia ewaluacji zewnętrznej angażowane są również inne, zewnętrzne podmioty – instytuty badawcze, uniwersytety oraz prywatne agencje konsultingowe.

Na ogół ewaluacje zewnętrzne mają na celu ustalenie stopnia spełniania kryteriów jakości pracy  przez badane placówki.  Kryteria te są zdefiniowane w ustalonych, usankcjonowanych prawnie, obowiązujących w skali kraju dla określonego typu placówek, standardów jakości. W Polsce są to wymagania państwa.

Alternatywą dla modelu ewaluacji zewnętrznej - prowadzonej w opisany wyżej sposób - są ewaluacje zogniskowane na określone samodzielnie przez szkołę jej własne kryteria sukcesu.  Zadaniem ewaluatorów  zewnętrznych jest zbadanie w jaki sposób i w jakim stopniu badana szkoła je spełnia. Taki model ewaluacji jest  przykładem ewaluacji rozwojowej  z wykorzystaniem studium przypadku jako strategii badawczej.

Opracowanie: Henryk Mizerek      

źródło:

MacBeath, J. E. ., & McGlynn, A. (2002). Self-evaluation: what’s in it for schools?. London: Routledge Falmer.