polityka oparta na dowodach naukowych
ang. evidence-based policy - nurt w ramach ruchu praktyki opartej na dowodach naukowych, którego celem jest legitymizacja alternatywnych - w stosunku do polityki opartej na przekonaniach lub ideologii - sposobów podejmowania decyzji politycznych. Promuje on wykorzystywanie danych pochodzących z naukowych analiz w celu poprawy jakości polityki. W przypadku polityki edukacyjnej kluczowe znaczenie mają dwie kwestie. Pierwszą z nich jest znalezienie pomostów między trzema dziedzinami – sferą polityki edukacyjnej, praktyki działania oraz światem badań naukowych. Zakłada się, że istnieją szanse na integrację wspomnianych trzech światów, między którymi często tworzy się przepaść. Sądzi się, że decyzje polityczne mogą być podejmowane w oparciu o rzetelne diagnozy i dane pochodzące z badań naukowych a nie tylko podporządkowane są partykularnym, bieżącym, obliczonym na sukces wyborczy, interesom rządzących. Drugą kwestią jest promocja refleksyjnego, mądrego działanie praktyków traktowanych jako wolne, godne zaufania podmioty a nie jako bezwolni wykonawcy cudzej woli. Zakłada się również, że istnieje szansa na upodmiotowienie relacji decydent – adresaci jego decyzji. Polityka oparta na dowodach naukowych jest podejściem respektującym potrzeby obywateli. Nakazuje ona szacunek dla ich wartości, konkretnych potrzeb, oraz uwzględnienie kontekstu kulturowego oraz ekonomicznego ich życia.
Opracowanie: Henryk Mizerek
Zródła:
Head, B. W. (2010). Reconsidering evidence-based policy: Key issues and challenges. Policy and Society, 29(2), 77–94. doi:10.1016/j.polsoc.2010.03.001
Polecane dalsze lektury:
Dziemianowicz - Bąk, A. (2011). Ideologia a polityka oparta na dowodach. Forum Socjologiczne, 2.
Segone, M. (red. . (2008). Bridging the Gap the role of monitoring and evaluation in evidence-based policy making. Geneva. doi:10.4135/9781848608078







